ترجمه آيات اين قرآن بصيرتهايى است براى مردم و هدايت و رحمتى است براى گروهى كه يقين آورند ( 20 ) . بلكه پنداشته‌اند كه ما با آنان همان گونه رفتار مىكنيم كه با اشخاص با ايمان و داراى اعمال صالح مىكنيم و خيال كرده‌اند زندگى و مرگشان با آن افراد يكسان است و چه بد پندارى است كه كرده‌اند ( 21 ) . و خدا آسمانها و زمين را ( به خيال و پندار خلق نكرد ) بلكه به حق آفريد . آرى آفريد تا هر كسى را به آنچه مىكند جزاء دهد و در اين جزا به كسى ظلم نمىشود ( 22 ) . هيچ ديدى آن كسى را كه هواى نفس خود را خداى خود گرفت و خدا او را با داشتن علم گمراه كرد و بر گوش و قلبش مهر نهاد و بر چشمش پرده انداخت ، ديگر بعد از خدا چه كسى او را هدايت مىكند آيا باز هم متذكر نمىشويد ؟ ( 23 ) . و گفتند : زندگى جز همين زندگى دنيا نيست دسته اى مىميرند و دسته اى ديگر زنده مىشوند و ما را جز روزگار هلاك نمىكند اينان هيچ علمى به سخنان خود ندارند و جز مظنه و پندار دليلى ندارند ( 24 ) . و چون آيات بينات ما بر آنان تلاوت مىشود هيچ حرف حسابى و حجتى ندارند جز اينكه بگويند اگر راست مىگوييد پدران ما را زنده كنيد ( 25 ) . بگو خدا است كه شما را زنده مىكند و مىميراند و سپس روز قيامت يك جا جمعتان مىكند روزى كه در آن هيچ شكى نيست ليكن بيشتر مردم نمىدانند ( 26 ) . و ملك آسمانها و زمين تنها از آن خدا است . در روزى كه قيامت به پا شود اهل باطل زيانكارند ( 27 ) . و هر امتى را مىبينى كه از شدت ترس به زانو در آمده‌اند . هر امتى را صدا مىزنند تا نامه عمل